Foute manieren

Zonder te willen pretenderen dat de door Stichting De Bestemming gehanteerde methode - klik pdf - 'de enig zaligmakende is', kan gesteld worden:

  • er zijn vele wegen die naar Rome leiden
  • er zijn bijzonder weinig wegen die naar burnout-herstel leiden

Onderstaand een niet-limitatieve opsomming van de fouten die wij erg veel zien bij de 'behandeling' van burnout. Wij noemen de belangrijkste vier.

 

1. Overslaan van diagnose, probleemanalyse, inventarisatie chronische stress factoren, coping stijlen - het 'ueberhaupt' totale overslaan van het arbeidsgerelateerde stuk van burnout.


Normaal gesproken is 'klinisch', 'clinical' en 'stoer' en 'goed' woord. Burnout ontstaat echter JUIST IN DE CONTEXT. Het wegdenken van de context van burnout maakt elke poging tot herstellen gedoemd te mislukken.

Het gevaar van 'klinisch reductionisme' is erg groot. Hier een goed Engelstalig artikel voor geinteresseerden - klik pdf

In Nederland is het, sinds de invoering van bezava (http://bezava.com) in 2014 extra verleidelijk de arbeidsgerelateerdheid te verdoezelen, omdat werkgevers AANSPRAKELIJK worden gesteld voor de arbeidsgerelateerdheid.

TEVENS is het aan werkgevers (en niet: ziektekostenverzekeraars) om burnoutherstel te vergoeden, dus niets is logischer dan dat tal van partijen zich aandienen bij de werkgever (waar het 'grote geld' zit) die beweren burnout te kunnen genezen ZONDER te kijken naar de arbeidsgerelateerdheid. Het KIJKEN of DOCUMENTEREN van de arbeidsgerelateerdheid zou de werkgever geld kunnen kosten.

MAAR: bij het weglaten van de arbeidsgerelateerdheid kan burnout niet worden genezen! Een 'catch22 situatie'.



2. 'Zo snel mogelijk terug aan het werk'



Als de ziekwording niets te maken heeft met het werk of de werkomstandigheden, zal het motto ' zo snel mogelijk aan het werk' wel waar kunnen zijn.

Maar bij burnout komt de ziekte JUIST door het werk, of preciezer gezegd: behoeftes van het individu die in de werkcontext gefrustreerd zijn, dus is ' zo snel mogelijk aan het werk', zeker in combinatie met punt 1, ' zeer dom'.

' Zo snel mogelijk aan het werk' bij burnout leidt tot de typische honderdduizenden ' hang- en wurgtrajecten' die 2 jaar duren, eindigen met 'ziek uit dienst' en een arbeidsongeschiktheid van 35-80%.

Het is net zo stompzinnig als iemand die niet meer kan lopen, te vertellen: ' Zo snel mogelijk je oude schoenen weer aan doen en LOPEN!'

Terwijl de gebruikte schoenen die knelden, diverse steentjes bevatten evenals gaten in de zool juist de VEROORZAKER van de ziekte zijn.

3. ' Tijd of vakantie geneest'

Totaal onjuist. Burnout is als een 'onopgelost trauma' dat snel weer ' recidivideert'.

Het niet behandelen van burnout leidt gewoonlijk tot talloze chronische evenwichtsverstoringen, zoals chronische insomnia en chronische vermoeidheid (cvs/cfs). Cvs/cfs zijn nog veel moeilijker te genezen dan burnout.

4. ' Wegstressen van burnout-er'



De werkgever kan de burnoute werknemer zien als probleem, dat potentieel hoge kosten met zich meebrengt: UWV loonsancties, maar vooral Bezava - whk premies die per geval kunnen oplopen tot 2 tot 8 ton (euro).

Afgezien van de ethiek - of het gebrek eraan - leidt het verder stressen van de burnoute werknemer tot VERHOOGD VECHTGEDRAG bij werknemer.

De werknemer BLIJFT in de 'fight flight freeze' modus en kan zeker niet bij de subtielere en diepere emoties komen die noodzakelijk zijn voor burnout herstel.

Het snel juridiseren van een burnout, met financiele sancties, is een door werkgevers zeer veel gemaakte fout anno 2017.